การวิจัยเรื่ององค์ประกอบที่มีผลต่อการใช้งานระบบ E-Learning ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบที่มีผลต่อการใช้งานระบบ E-Learning ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร และศึกษาลักษณะของตัวประกอบสำคัญที่มีต่อการใช้งานระบบ E-Learning ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร กลุ่มตัวอย่างเป็นอาจารย์และนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ทั้ง 9 คณะ โดยแบ่งเป็นอาจารย์ จำนวน 226 คน และนักศึกษา จำนวน 300 คน ซึ่งกำหนดขนาดตัวอย่างตาราง Krejcie&Morgan ผลการวิจัยพบว่า 1. การประเมินตัวแปรรายข้อเกี่ยวกับองค์ประกอบที่มีผลต่อการใช้งานระบบ E-Learning ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ตัวแปรทั้งหมด 20 ตัวแปร มีค่าเฉลี่ยระหว่าง 6.10 – 6.04 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานระหว่าง 0.67 – 0.66 แสดงว่าตัวแปรมีผลต่อการใช้งานระบบ E-Learning ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครอยู่ในระดับมาก และแต่ละตัวแปรมีการกระจายของข้อมูล ที่แตกต่างกันมาก 2. การวิเคราะห์ตัวแปรที่สำคัญเกี่ยวกับองค์ประกอบที่มีผลต่อการใช้งานระบบ E-Learning ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร 1. คุณลักษณะเฉพาะของระบบ 2. การบริหารจัดการการเรียน 3. การส่งเสริมความรู้ 4. เนื้อหาของบทเรียน 5. ความสามารถของคอมพิวเตอร์ 6. การติดต่อสื่อสาร 7. การพัฒนาสื่อมัลติมีเดีย ผลของการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า ตัวแปรอิสระหรือตัวพยากรณ์ทั้ง 7 องค์ประกอบดังกล่าว มีความสัมพันธ์ต่อการใช้งานระบบ E-Learning ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ระหว่าง 2.69–1.33 ซึ่งมีค่าสัมพันธ์กันในระดับสูง โดยทั้ง 7 องค์ประกอบ มีอำนาจการพยากรณ์ร่วมกันได้ร้อยละ 44 และมีความคลาดเคลื่อนของการพยากรณ์ (Error) เท่ากับ 11.11 จากนั้นนำค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ที่ได้จากการวิเคราะห์องค์ประกอบนี้ไปสร้างเป็นสมการขององค์ประกอบมาตรฐานทั้ง 7 องค์ประกอบ