The main objective of this study was to develop crisis management board game for corporations. This study collected data from 103 participants who worked for corporations in Thailand to be utilized as a confirmation for the importance of crisis management board game development. Also this study synthesized and analyzed related concepts of board game design and crisis management to develop the prototype of crisis management board game. Results indicated that the first prototype of crisis management board game contains five distinguished situations in which players are required to choose the appropriate crisis response in orderly. Findings indicated that the appropriate players for this board game were limited to 4 players and required a person to be facilitator of this game. The playing time about one hour. Players are required to play crisis manager role to make decision what actions should be done first and last in order. The accurate order of crisis response provides proper score for the players in each round. The winner of this game is the player who has received the highest score at the end of the game.

This study examines perceived organizational crisis preparedness of corporations listed in SET 100 and compares the differences on organizational characteristics among these companies. Samples of 400 employees in eight companies in different industries listed in SET 100 were purposively selected to participate in this study by using non-probability sampling approach. A 30 items of self-administrated questionnaires were equally distributed to these eight companies and only six companies returned the total of 300 questionnaires with the completion. The descriptive statistics were used to analyze the level of perceived organizational crisis preparedness and to compare mean differences of independent variables on perceived organizational crisis preparedness. The results showed that the total mean score of perceived organizational crisis preparedness of respondents were “high” (Mean=3.11 S.D. = .397). Also findings indicated that female had a higher perception of organizational crisis preparedness than male; top manager had higher perception than other levels of manager; respondents who worked at the organization that had more than 6000 employees had higher perception than smaller size companies; executives had a higher perception than the employees; respondents who held graduate degree had higher perception than respondents who earned other degrees; employees with more than 20 years of working experience had higher perception of organizational crisis preparedness than employees with 1-20 years of working experience; respondents who worked in property and construction industry had the higher perception of organizational crisis preparedness than other industries; and employees with education crisis had a higher level of perceived organizational preparedness than employees without education crisis.

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่เน้นศึกษาสถานการณ์ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคตเกี่ยวกับอุตสาหกรรมยายยนต์ไทยใช้เทคนิคการวิเคราะห์การวางแผนภาพวาดแห่งอนาคต โดยได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลผ่านขั้นตอนในการวิจัย 6 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 ระบุถึงความท้าทายที่จะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมยานยนต์ของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มธุรกิจรถยนต์ ขั้นที่ 2 รวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มธุรกิจรถยนต์จากการสอบถามผู้เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมยานยนต์จำนวน 5 ราย และรวบรวมข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ นิตยสารที่เกี่ยวข้อง สื่อออนไลน์ บทสัมภาษณ์ของผู้บริหารและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมยานยนต์จากสื่อออนไลน์เพื่อนำมาใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อ นำไปสู่การวางแผนภาพวาดแห่งอนาคตของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย ขั้นที่ 3 การระบุปัจจัยสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจหรืออุตสาหกรรมปัจจัยสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่เป็นตัวขับเคลื่อน โดยใช้การวิเคราะห์ STEBNPDILE ขั้นที่ 4 กำหนดความไม่แน่นอนที่สำคัญที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย ขั้นที่ 5 สร้างภาพวาดแห่งอนาคตของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย ขั้นที่ 6 ระบุประเด็นของภาพวาดแต่ละภาพเพิ่มเติมและสร้างขอบเขตเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีความสำคัญมากที่สุดในแง่ระดับความไม่แน่นอนและผลกระทบที่มีต่ออุตสาหกรรมยานยนต์ไทยได้แก่ ปัจจัยด้านเศรษฐกิจและปัจจัยด้านสภาพแวดล้อม ซึ่งนำไปสู่การกำหนดภาพวาดแห่งอนาคตของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย ได้ทำการกำหนดภาพวาดที่แตกต่างกันออกมา ภาพ ได้แก่ 4 ภาพวาดที่ 1 รถเพื่อชีวิต ภาพวาดที่ 2 นวัตกรรมเพื่ออนาคต ภาพวาดที่ 3 ไฟดับ และภาพวาดที่ 4 รถเพื่อการดำเนินชีวิต

Numerous studies on the use of humor in the workplace have long been investigated in the past decades. Managerial humor is viewed as the critical factor for a manager to alter the working environment leading to creativity and innovation. To encourage organizational innovation innovative behavior is a major driving force. The exploration of the relationship between humor styles and innovative behavior in Thai context has been underdeveloped and needs to be extended to examine the differences of these factors compared to other cultures. Therefore this current study aimed to examine the relationship between managerial humor and innovative behavior of managers in real estate firms listed in Stock Exchange of Thailand. Data were gathered by using stratified random sampling technique. Questionnaires were used as the instrument for data collection. Data were collected from managers in all levels during June-August 2017. The findings showed that managers preferred to majorly use self-enhancing humor styles rather than other humor styles. For hypotheses testing the results demonstrated that the four independent variables including affiliative self-enhancing aggressive and self-defeating humor styles could explain 23% of variance to innovative behavior (R2 = .227 F (4 79) = 5.446 p <.01). This suggested that there were other factors that could explain innovative behavior of managers that had not been incorporated in this current study. In addition the findings indicated that affiliative humor style had a significantly positive effect on innovative behavior of managers in real estate firms (β = .280 p <.008) as did self-enhancing humor style (β = .279 p <.011).

การวิจัยเรื่อง “การพัฒนาตัวชี้วัดความตระหนักรู้ต่อการเตรียมความพร้อมรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติของประชาชนในเขตกรุงเทพและปริมณฑล ”มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบความตระหนักรู้ต่อการเตรียมความพร้อมรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และเพื่อพัฒนาตัวชี้วัดทางด้านความตระหนักรู้ต่อการเตรียมความพร้อมรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ที่ประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยทำการวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง (Documentary Analysis) และการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ด้วยวิธีการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจและเชิงยืนยัน เพื่อให้ได้มาซึ่งองค์ประกอบและตัวชี้วัดทางด้านความตระหนักรู้ต่อการเตรียมความพร้อมรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติ ผลการศึกษาพบว่า มีองค์ประกอบที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการสร้างความตระหนักรู้ต่อการเตรียมความพร้อมรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติ ทั้งหมด 4 องค์ประกอบด้วยกัน ได้แก่องค์ประกอบที่ 1 มีค่า Eigenvalue 22.270 มีค่า Factor Loadings 0.626 - 0.760 อยู่ระหว่าง ประกอบด้วยตัวแปรทั้งหมด 11 ตัวแปร สามารถกำหนดชื่อองค์ประกอบได้เป็น ความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับความเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติ ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบย่อยหรือตัวชี้วัด 2 ตัว ได้แก่ ความรู้ และ ทัศนคติ องค์ประกอบที่ 2 มีค่า Eigenvalue 2.491 มีค่า Factor Loading 0.596 - 0.696 ประกอบด้วยตัวแปรทั้งหมด 12 ตัวแปร สามารถกำหนดชื่อองค์ประกอบได้เป็น การฝึกอบรมและพัฒนา ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบย่อยหรือตัวชี้วัด 3 ตัว องค์ประกอบที่ 3 มีค่า Eigenvalue 1.821 มีค่า Factor Loadings 0.643 - 0.777 ประกอบด้วยตัวแปรทั้งหมด 9 ตัวแปร สามารถกำหนดชื่อองค์ประกอบได้เป็น การสร้างประสบการณ์เกี่ยวกับการเตรียมความพร้อมรับมือภัยพิบัติ ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบย่อยหรือตัวชี้วัด 5 ตัว ได้แก่ การทำป้ายประชาสัมพันธ์ การเล่าเรื่อง การใช้เกม การใช้สถานการณ์เสมือนจริง และ การได้รับประสบการณ์ตรง องค์ประกอบที่ 4 มีค่า Eigenvalue 1.365 มีค่า Factor Loadings 0.657 - 0.760 ประกอบด้วยตัวแปรทั้งหมด 8 ตัวแปร สามารถกำหนดชื่อองค์ประกอบได้เป็น ครอบครัวและชุมชน ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบย่อยหรือตัวชี้วัด 3 ตัว ได้แก่ การทำการพูดคุยแลกเปลี่ยนในครอบครัว และ ความผูกพันกับชุมชนกิจกรรมที่เกี่ยวข้อง ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ