งานวิจัยนี้เรื่องการพัฒนากระดาษผักตบชวาเพื่องานบรรจุภัณฑ์ ได้แนวคิดจาการนำผักตบชวามาใช้ประโยชน์ แต่จากการศึกษาที่ผ่านมาพบว่าปริมาณเยื่อผักตบชวามีน้อยจึงมีแนวคิดที่จะเพิ่มปริมาณเยื่อด้วยวัสดุเหลือใช้จากการเกษตรเช่นสับปะรดและกล้วย การทดลองทำโดยการเตรียมเส้นใยด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ปริมาณ 10 g/1 อุณหภูมิ 100 C เวลา 3 ชั่วโมง ฟอกเยื่อด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซดฺปริมาณ 5 g/1 อุณหภูมิ 90 C เวลา 30 นาที และเพิ่มคุณสมบัติด้านการกระจายเยื่อด้วยสารช่วยกระจายเยื่อ (Acramin) 5 g/1 และสารเพิ่มความแข็งแรง (น้ำถ่านกัมมันต์) 5%w/v จากการศึกษาพบว่า กระดาษที่มีคุณสมบัติเหมาะสมต่อการสำไปในงานบรรจุภัณฑ์ได้ องค์ประกอบดังนี้ ปริมาณเส้นใยฝักตบชวา 70 % เส้นใยสับปะรด 10 % เส้นใยกล้วย 20 % เพิ่ม คุณสมบัติด้านการกระจายตัวด้วย Acramin 5 g/1 เพิ่มความแข็งแรงด้วย น้ำถ่านกัมมันต์ 5 %w/v กระดาษที่ได้เที่ยมเท่าคุณสมบัติของกระดาษคราฟท์ K1 คือ ความหนา 0.537 มิลลิเมตร ความต้านทางแรงดันทะลุ 35.4 กิโลนิวตันต่อตารางเมตร ความคงทนต่อการฉีดขาด 356 มิลลินิวตัน น้ำหนัก 185 กรัมต่อตารางเมตร มีความเหมาะสมที่จะนำไปใช้งานเป็นกล่องสินค้าทั่วไป หรือกล่องสำเร็จรูป

During the rice processing the possible situations of rice kernel cracking and breakage are commonly occurred and these consequences cause a low marketing price. According to this issue the real-time observation and together with the knowledge base of mechanical properties should be essentially helpful in detection of these defect observations. The objective of this work was established to study the mechanical stress-strain properties of rice kernels via our in-house pneumatic system design. We found that stress-strain of RD6 RD15 Phitsanulok 2 and Khao Dawk Mali 105 were greater than KhaoYipun DOAI with moisture content of 20% w.b. These results tentatively indicated the mechanical stress-strains occurred were from the difference of rice shapes. Moreover we could recognize that the characteristics of these various shapes significantly followed the scaling law of the relation between strain and time. We also found that the breaking force was different value for rice varieties. This parameter obtained can be such a high potential approach that can be used for further developing in the quantitative classification of rice varieties.