การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ พัฒนาระบบการเทียนโอนรายวิชาในสถาบัน อุดมศึกษา หาประสิทธิภาพของระบบการเทียบโอนรายวิชาตามหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล (หลักสูตรใหม่ 2550) ผ่านระบบอินเตอร์เน็ต และหาความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่างที่มีต่อการใช้งานการเทียบโอนรายวิชา ผ่านระบบอินเตอร์เน็ต เครื่องมือที่ใช้สำหรับทดสอบหาคุณภาพโปรแกรม คือ แบบประเมิน ซึ่งแบบประเมินนี้เองได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้กับผู้เชี่ยวชาญ และกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งการเก็บรวบรวมข้อมูลในโครงงานนี้ ได้แบ่งลักษณะการเก็บข้อมูลออกได้ 2 ด้าน คือ ด้านคุณภาพ และความพึงพอใจของผู้ใช้ ซึ่งหัวข้อในการประเมินออกเป็น 3 หัวข้อ มีรายละเอียดดังนี้ 1. ด้านรูปแบบของโปรแกรม 2. ด้านการใช้งานของโปรแกรมและอุปกรณ์ 3. ด้านประสิทธิภาพโปรแกรม จากผลของการวิเคราะห์ข้อมูลด้านรูปแบบโปรแกรม ของระบบการเทียบโอนรายวิชาตามหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต (หลักสูตรใหม่ 2550) ผ่านระบบอินเตอร์เน็ต จากผู้เชี่ยวชาญ พบว่ามีค่าเฉลี่ย 4.77 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ดีมาก และ S.D.0.38 แสดงว่า ผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นตรงกันว่าระบบการเทียบโอนราย วิชา ตามหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล (หลักสูตรใหม่ 2550) ผ่านระบบอินเตอร์เน็ตมีคุณภาพดีมาก ผลของการวิเคราะห์ข้อมูลการใช้งานของโปรแกรมและอุปกรณ์ของระบบการเทียบโอนายวิชา ตามหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล (หลักสูตรใหม่ 2550) ผ่านระบบอินเตอร์เน็ตจากผู้เชี่ยวชาญ พบว่ามีค่าเฉลี่ย 4.13 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ดี และ S.D. 0.57 แสดงว่า ผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นตรงกันว่าระบบการเทียบโอนรายวิชาตามหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล (หลักสูตรใหม่ 2550) ผ่านระบบอินเตอร์เน็ต มีคุณภาพดี ผลของการวิเคราะห์ข้อมูลด้านประสิทธิภาพโปรแกรมของระบบการเทียบโอนรายวิชาตามหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล (หลักสูตรใหม่ 2550) ผ่านระบบอินเตอร์เน็ต จากผู้เชี่ยวชาญ พบว่ามีค่าเฉลี่ย 4.50 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ดีมาก และ S.D. 0.57 แสดงว่าผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นตรงกันว่าระบบการเทียบโอนรายวิชาตามหลักสูตรมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครผ่านระบบอินเตอร์เน็ต มีคุณภาพดีมาก สามารถนำเสนอได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การวิจัยเรื่องแนวทางการพัฒนาวินัยนักศึกษาตามความคิดเห็นของบุคลากรสายวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาวินัยนักศึกษาตามความคิดเห็นของบุคลากรสายวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร กลุ่มตัวอย่างเป็นอาจารย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร 9 คณะ ที่ปฏิบัติงานในปี 2555 จานวน 230 คน ได้มาจากตารางกาหนดขนาดตัวอย่างตาราง Krejcie&Morgan เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบสอบถามความคิดเห็นของบุคลากรสายวิชาการเกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาวินัยของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร 4 ด้าน ได้แก่ ด้านการแต่งกาย ด้านการตรงต่อเวลา ด้านความสะอาด ด้านการแสดงความเคารพ และด้านการปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของ มทร.พระนคร สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ (Mean) และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการพัฒนาวินัยของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร 4 ด้านได้แก่ ด้านการแต่งกาย ด้านการตรงต่อเวลา ด้านความสะอาด ด้านการแสดงความเคารพ และด้านการปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของ มทร.พระนคร ตามความคิดเห็นของบุคลากรสายวิฃาการโดยภาพรวมควรมีการพัฒนาวินัยของนักศึกษาในทุกด้าน มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านที่ควรมีการพัฒนาวินัยของนักศึกษามากที่สุด คือ ด้านความสะอาด รองลงมา คือ ด้านการปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของ มทร.พระนคร ด้านการตรงต่อเวลา ด้านการแสดงความเคารพ และด้านที่ควรมีการพัฒนาวินัยของนักศึกษาต่ำที่สุด คือ ด้านการแต่งกาย ตามลำดับ

This research aims to develop a web-based instruction (WBI) applied in the computer technology course. The proposed WBI composed of the following components: lessons of the computer technology course pre-test and post-test exam: determining the effectiveness of the proposed work and user satisfaction questionnaires. It is also evaluated a study achievement and a usage satisfaction by using efficiency and effectiveness test of lessons and satisfaction test of users. In this work users are the second year students in major of Computer Technology Faculty of Science and Technology Rajamangala University of Technology PhraNakhon for 30 students. For experiments the results show that its efficiency is 80.13/83.67 which are met the standard criterion 80/80. In addition the study achievement scores of students who studied the proposed WBI are also higher than students who studied with ordinary courses at the statistical significant level 0.05. Furthermore an average of students’ satisfactions score is 4.20 which determines students satisfy with the proposed WBI at a high-level. Finally it can be concluded that the proposed WBI is effective.

The objectives of this research were to 1) develop the Multimedia Computer Assisted Instruction for Teaching Illuminant Engineering on Interior Lighting Design 2) compare learning achievement between before and after learning 3) evaluate students’ learning progress and 4) study students’ satisfaction on the Multimedia Computer Assisted Instruction. The sample studied were 28 third year students belonging to the field of electrical power engineering faculty of Industrial Education Rajamangala University of Technology Phra Nakon. The instruments of this research included 1) the Multimedia Computer Assisted Instruction for teaching Illuminant Engineering on Interior Lighting Design 2) an quality evaluation questionnaire of the Multimedia Computer Assisted Instruction 3) pretest and posttest of learning achievement and 4) student satisfaction questionnaire on the Multimedia Computer Assisted Instruction. The results were as follow: 1. The efficiency of the Multimedia Computer Assisted Instruction for teaching Illuminant Engineering on Interior Lighting Design was 81.45/85.71 which was higher than the criteria set of 80/80. 2. The mean score of posttest ( X = 12.68) was significantly higher than pretest ( X = 5.54) at .01 level. ง 3. The evaluation result of learning progress by the method of Average Normalized Gain was 0.77 which was in a high progress level. 4. Students’ satisfaction on the Multimedia Computer Assisted Instruction for teaching Illuminant Engineering on Interior Lighting Design was at the level of the most satisfaction ( X = 4.80).

Development of local product made from Pahkanmah based on integration of local wisdom and principle of fashion design to promote community career : A case study of Wanon-nivat district Sakon-Nakron province. The aim are Promoted the concept of product development from Pahkanmah development a model of clothing from Pahkanmah based on integration of local wisdom and principle of fashion design and knowledge transfer development of clothing from Pahkanmah to Community of Wanon-nivat district Sakon-Nakron province. There were tree issue 1. Making Knowledge in products development from Pahkanmah to guide the creative product of the community. 2. The communicate knowledge in product creation to community and standardize the product including the addition the target group. 3. Promotes the Innovation of Product design commercial creation create of community identity for potential development and sustainable occupation. Data were analyzed using a descriptive analysis on the concept of local wisdom from a weaving bee Pahkanmah Wanon-nivat District Sakon-Nakron Province with concept of fashion design and analyzed manner statistics data of the questionnaire about the requirement and the contentment that have to build clothes format from Pahkanmah of location in woman working age between 25 year - 35 year the residence is in Bangkok and the perimeter 200 persons amounts for take the data has that to go to apply in designing and produce clothes from Pahkanmah. The results showed that local wisdom from Pahkanmah Wanon-nivat district Sakon-Nakron province have transmitted passed on from generation to generation from production to household appliances then have design and color follow the inventory obtained from the local when bring the products a clothing design then has to use the patchwork technique and applied placement pattern of Pahkanmah the results forms and patterns interesting and appropriate with trend fashions. The community groups to gain knowledge and can use wisdom from Pahkanmah and fashion design idea the inventive uniform for woman to promote community career.