การศึกษาเรื่องการดำเนินงานของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าและเครื่องแต่งกาย จังหวัดปทุมธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึงการดำเนินงาน ปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน โดยศึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชนผลิตภีณฑ์ผ้าและเครื่องแต่งกาย จังหวัด ปทุมธานี จำนวน 8 กลุ่ม ผลการศึกษาพบว่าส่วนใหญ่เป็นการรวมตัวกันเป็นกลุ่มและเปิดให้บุคคลในชุมชนไดเข้ามาศึกษาเรียนรู้เพื่อนำไปประกอบอาชีพแก่ครอบครัว และร่วมในการผลิตผลิตภัณฑ์ของกลุ่ม ปัญหาการดำเนินงานของกลุ่มผู้ปรระกอบการกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ผลิตภัณฑ์ผ้าและเครื่องแต่งกาย จังหวัดปทุมธานี ส่วนใหญ่เกิดจากผู้ประกอบการไม่มีความรู้ ความชำนาญในการบริหารจัดการ การผลิตยังคงยึดภูมิปัญญาท้องถิ่นแต่มีการประยุกต์เทคโนโลยสมัยหม่บ้าง เพื่อพัฒนารูปแบบและเป็นการเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์ ภาครัฐขาดการสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้เนื่องจากกลุ่มไม่มีรูปแบบการบริหารกลุ่มหรือการทำงานกลุ่ม เต็มรูปแบบส่งผลให้การสนับสนุนจากภาครัฐมีน้อย ส่วนปัจจัยที่ส่งผลให้กลุ่มผู้ประกอบการ วิสาหกิจ ชุมชนประสบผลสำเร็จ คือ นโยบายของรัฐบาลที่เปิดโอกาสให้มีการสร้างงาน สร้างรายได้ แก่คนในชุมชนและความร่วมมือขององค์กรในการร่วมคิด รว่มวางแผน ร่วมปฏิบัติ ร่วมติดตามประเมินผล รวมทั้งการมีภาวะผู้นำของผู้นำกลุ่ม ผนวกกับความเข้มแข็งของชุมชนที่ เกื้อกูลการขับเคลื่อนกลุ่ม ส่วนข้อเสนอแนะจากการศึกษาครั้งนี้ สำหรับภาครัฐควรให้การสนับสนุนกิจ กรรมการดำเนินงานของกลุ่มผู้ประกอบการอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นด้านเงินทุน ความรู้ในด้านการบริหารจัดการ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ การส่งเสริมการตลาด และการประชาสัมพันธ์ ส่วนด้านผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน ควรมีการวางแผนการตลาด การจัดทำแผนธุรกิจ และสำรวจความต้องการของลูกค้า ซึ่งจะส่งผลให้ การดำเนินงานผลิตสินค้ากลุ่มวิสาหกิจชุมชนมีคุณภาพมีมาตรฐานผลิตภัณฑ์ที่สามารถส่งออกจำหน่ายยังตลาดต่างประเทศและสามารถอยู่ได้อย่างยั่งยืน

The purpose of this research were 1) to study the application of sufficiency economy philosophy in business small and middle 2) to compare the sufficiency economy philosophy levels of business on economic social environment culture good governance and Balanced Scorecard 3) to compare the sufficiency economy philosophy performance among business with different grade levels. The samples were small and middle business in Bangkok and near Bangkok. The sample size with 350 answered the questionnaires with and another group with 15 business were interviewed. The research instruments were a set of questionnaire with a reliability of 0.9210 and an interview form . The data form the questionnaires were analyzed by frequency distributions percentage mean standard deviation and one way ANOVA and the data from interview form were analyzed by frequency distributions. The findings of the study were: I) Sufficiency economy philosophy application among small and middle business were high sequently form their practices as follows: economic social good governance and Balanced Scorc Card 2) Performance on sufficiency economy philosophy application in business of small and middle were significantly different at 0.05 level when comparing in different aspects. 3) Sufficiency economy philosophy performance level of business in each grade levels were not significantly different at 0.05 levels.

The purposes of this study were to investigate factors which relate to the growth of SME and the relationships between general characteristics of entrepreneur organizations and entrepreneurs’ competencies on the growth of SME in Ratchaburi Province. The subjects of this study were 53 Phajoke (Cotton weaving) SME entrepreneurs and Phajoke weavers in Ratchaburi Province. The instruments for collecting data were rating scale questionnaires. The statistics used for data analysis were descriptive statistics One-Way Analysis of Variance and Pearson Moment Correlation Coefficient - testing at the .05 statistical significant level. The results of the research revealed as follows: Most entrepreneurs were female from 41 to 50 year of age holding primary school certificate without any experience in other previous business and having been conducting this business for over 10 years. Most entrepreneurs had their own business with business members ranging from 1-10 people selling their products at the community business centers. Core competency managerial competency and human relation competency related to business growth in terms of production quantity positively (r= .008 r = .111 and r=.192 respectively). Core competency related to the growth of SME positively in terms of business management : profit-lose (r = 0.073) Managerial competency and human relation competency did not relate to SME business conducting : profit-lose (r = -.251 and r = -.113 respectively). Core competency managerial competency and human relation competency related to the growth of SME positively in terms of quality product manufacturing (r = 0.070 .111 and .264 respectively).

The Study on factors affecting the participation of personnels in education quality assurance in Rajamangala University of Technology Pra Na Khon aims to find out the factors affecting the participation of personnels in education quality assurance in Rajamangala University of Technology Pra Nakhon and to study the co-relation between personal and organizational factors and the participation in education assurance in Rajamangala University of Technology Praha Khon. The sample groups 166 persons used in this study are personnels in RMUTP both academic and supporting staffs derived by stratified sampling and simple random sampling. The collection of data came from questionnaires and then analyzed by percentile means standard deviation and Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient. The results of study found that - On Personnel Factor the participation in education assurance of personnel in RMUTP on Attitude group from comparing within the group found that there were statistically insignificant difference and statistically significant (∞= 0.05)so the RMUTP shouldn’t employ personnel factor on attitude in the participation in education assurance at present. -On Personnel Factor the participation in education assurance of personnel in RMUPT on self- capability perception group from comparing within the group found that there were statistically insignificant (∞ = 0.05). So the RMUTP shouldn’t employ personnel factor on self-capability perception in educationassurance at present. - On Organizational factor the participation in education assurance of personnel in RMUTP on CEO’s policy group from comparing within the group found that there were statistically insignificant difference ( ∞ = 0.05). So CEO of the RMUTP shouldn’t employ the organization factor on CEO’s policy in education assurance at present. - On Organizational factor the participation in education assurance of personnel in RMUTP on the leadership of the organization group from comparing within the group found that there were statistically insignificant difference (∞ = 0.05). So the leader of the organization shouldn’t employ the organization factor on the leadership of the organization in the participation in education assurance at present. - On Organizational factor the participation in education assurance of personnel in RMUTP on organizational culture group from comparing within the group found that there were statistically insignificant difference (∞ = 0.05) . So the RMUTP shouldn’t employ the organizational culture in the participation in education assurance at present.

The objective of this study was: to experiment the activity using the (P) SPC2PAS model for Business Administration Undergraduates in Rajamangala university of Technology Phra Nakhon in (1) a comparison of achievement test of post-scores with pre-test scores of the first phase; (2) a comparison of post-test scores with pre-test scores of the second phase; (3) the result of the activity’s self-reflection of knowledge attitude and performance of learners; and (4) learners’ attitude towards an (P) SPC 2 PAS model. The research procedure was comprised of two phases. In Phase 1 there was the adjusted (P) SPC2PAS Model which was applied to use with Business Administration Undergraduates in Business Finance at Rajamangala University of Technology Phra Nakhon. In Phase 2 there was the experimentation of (P) SPC2PAS Model with Business Administration Undergraduates in Business Finance at Rajamangala University of Technology Phra Nakhon. The experimental group was the forty first-year financial undergraduates in the 2nd Semester of Academic Year 2010. The research instruments were: the business finance achievement test the self-reflective learning checklist and the attitude questionnaire analyzed by percentage mean standard deviation and the t-test. The result of the study showed that: (1) the mean scores of the sample group in the first phase of business finance comprehension’s post-test was significantly higher than of the pre-test at the statistical level of 0.05; (2) the mean scores of the sample group in the second phase of business finance comprehension’s post-test was significantly higher than of the pre-test at the statistical level of 0.05; (3) The learners’ spiral-learning development of the all activities’ self-reflection of knowledge attitude and performance of learners was 100 percentage; and (4) learners’ attitude towards using (P) SPC2PAS Model of Business Finance for Business Administration Undergraduates at Rajamangala University of Technology Phra Nakhon in the areas of the activity model teacher’s role instrument and learning evaluation was in mean scores at good to very good level-positive attitude.