A Study of Factors Affecting Student’s Decision to Drop out School: A Case Study of Faculty of Industrial Textiles and Fashion Design Rajamangala University of Technology Phra Nakhon was an applied research. It was designed for analyzing the voice of customers in student studying management. The samples group was four department students in the Industrial Textiles and Fashion Design faculty as Garment Technology Textile Chemistry Technology Fashion and Design and Product design who retired during study and graduated in 2014 and 2015 academic year. The research results were used for improving the study efficiency and reducing the unexpected study. From the results shown the most problem was withdrawn registration especially in the first and the second year student. Garment technology department was the highest rate of retention after that Fashion and design Textile Chemistry Technology and Product design were respectively. The education satisfactions survey was found the moderate level for curriculum and lecturer as the mean 2.57 and 3.14 orderly. Additional the environmental satisfaction was low as 2.26 for the unexpected education students. In the other hands the graduated students had the greater satisfactions for the whole factors. The curriculum satisfied was good as 3.30 the lecturer was best as 3.67 and the environment was moderate as 2.95 correspondingly. From these results the Faculty of Industrial Textiles and Fashion Design were developed and pay attention in the subjects and lecturer in the first and second year education. The understanding of core study and the essential of each department was the significant factor for retaining and priding the student until they graduated in the Faculty of Industrial Textiles and Fashion Design.

การศึกษาวิจัยเรื่อง “การสื่อสารการตลาดเชิงบูรณาการที่มีผลต่อการตัดสินใจของนักศึกษาในการเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี : กรณีศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงการสื่อสารการตลาดเชิงบูรณาการที่มีผลต่อการตัดสินใจของนักศึกษา ในการเลือกเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เป็นการศึกษาโดยใช้วิธีการในเชิงปริมาณ โดยใช้ข้อมูลภาคตัดขวางที่เก็บรวบรวมจากแบบสอบถาม ในปี พ.ศ. 2558 จากนักเรียนมัธยมศึกษา ชั้นปีที่ 6 และนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 3 ที่มีความสนใจเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร จานวน 400 ตัวอย่าง โดยใช้การวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์สถิติเชิงอนุมาน คือ ไคร์สแควร์ (Chi-Square Test) ทดสอบความแตกต่าง และไคร์สแควร์ (Chi-Square Test) ทดสอบความสัมพันธ์ ผลการศึกษาวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีเพศหญิง คิดเป็นร้อยละ 80.3 เพศชายคิดเป็นร้อยละ 19.7 ส่วนใหญ่มีอายุ 17-18 ปี อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครฯ คิดเป็นร้อยละ 52.3 และส่วนใหญ่มีภูมิลาเนาห่างจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ระยะทางไม่เกิน 50 กิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 73.0 ผู้ปกครองกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีอาชีพเป็นแม่บ้าน และ ประกอบธุรกิจส่วนตัว ส่วนใหญ่มีรายได้เฉลี่ยของครอบครัวอยู่ในระดับยากจนถึงปานกลาง อีกทั้งยังพบว่ากลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญกับการสื่อสารการตลาดผ่านสื่อโฆษณา สื่อสารออนไลน์ และแบบปากต่อปากของคณะบริหารธุรกิจ ในการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในระดับมาก และให้ความสำคัญต่อสื่อประชาสัมพันธ์ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรด้วยค่าสถิติแบบ Chi-square โดยกาหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 พบว่า การตัดสินใจเข้าศึกษาต่อคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย ราชมงคลพระนคร ขึ้นกับการสื่อสารการตลาดโดยใช้ สื่อโฆษณา สื่อออนไลน์ และแบบปากต่อปาก ดังนั้น ทางคณะบริหารธุรกิจ จึงควรส่งเสริมและจัดสรรงบประมาณในการสื่อสารการตลาดเชิงบูรณาการผ่านสื่อดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งสื่อออนไลน์ที่มีประสิทธิภาพสูงกว่าสื่อชนิดอื่น ๆ เพื่อเพิ่มศักยภาพการสื่อสารไปยังกลุ่มเป้าหมายสาหรับการรับนักศึกษาใหม่ในอนาคต

This study was aimed at studying factors affecting secondary students decision making to attend tutorial schools in Muang District Nonthaburi. 400 samples from 5 schools were selected. Data collection began in 2016 and were analyzed by logistic regression analysis The results revealed that most students chose to participate in tutorial classes The factors affecting decision making were family incomes as well as the course to study at the significance level of 0.05 It was also found in the research that the Marketing Mix and social factors did not influence the decision making to attend tutorial schools at a significant level of 0.05

The purposes of the research were 1) to study the personal factors of the RMUTP undergraduate; 2) students of examine the opinions of the students participating in the activities; and 3) to compare levels of students’ opinions on activities porticipation according to their personal factors. The samples were 400 undergraduate students of Rajamangala University of Technology Phra Nakhon chosen by using proportional stratified sampling. The research instrument used to collect data was the questionnaire. The data were analyzed by t-test and F-test to compare the percentage mean value and the standard deviation. The level of statistical significance was at .05 level and multiple comparison test was run by Scheffe. application. . The result of research found that the majority of students were male (54.8%) the students were studying in the first year (29.3%) Bangkok commercial campus (47%) the students whose parents were together (72.3%) the students whose families had more than 4 members (68.25%) the students whose total family incomes (baht/month) 30000-39999 baht (22.3%) the students lived in their house/relatives house (3.98%) by the highest average side was benefit that received from attending the activities (3.98%) an opinion of students about attending the activities held by RMUTP have the overall level in high (3.67%) The hypothesis testing revealed that Rajamangala University of Technology Phra Nakhon students’ opinions had significant difference at .05 level in terms of their academic year and faculty.

This study aims to examine directions for addressing student quarrel problems in a private vocational college and to propose the possible directions in preventing and solving those problems. It is a qualitative research using the in-depth interview technique. There are a total number of 21 key informants: 1 education institute administrator 5 teachers having either direct experiences on quarrels or students under their supervision involving in quarrels 10 students (5 alumni and 5 current students) who have engaged in quarrels and 5 guardians of students involving in the quarrels. According to the research results there are 4 principal causes of quarrels: 1) friends and senior students; 2) internal environment of family; 3) students’ lifestyle culture; and 4) college location. Today thanks to the technological advancement the revilement or provocation of quarrels or insult is not limited to the face-to-face style alone; it can also be made through online social media (Facebook or LINE application). This eventually leads to the serious quarrels. The quarrel nowadays is not for personal satisfaction or revenge to frighten other party but for killing. In this regard the measures according to the Ministry of Education’s quarrel prevention and solution strategy are: recordkeeping firearm inspection and appointment of teachers to be stationed at certain risk locations. These actions succeed in reducing the number and severity of quarrels. Moreover it is also found that the measures proclaimed by virtue of Section 44 of Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim) B.E. 2557 (2014) are also highly effective in solving quarrel problems. Nonetheless the discussions between the education institute administrators are the unsuccessful solution for solving the quarrel problems among vocational students.