งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาและออกแบบที่นอนสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ประเภทดาวน์ซินโดรม และเพื่อเอื้ออำนวยความสะดวกสบายในการใช้งาน โดยมีวิธีการศึกษาจากการทดสอบการเปรียบเทียบระดับความคิดเห็นของครู/ผู้ปกครอง/พี่ เลี้ยง ที่มีต่อที่นอนและอุปกรณ์อื่นๆ แบบเดิม และที่นอนและอุปกรณ์อื่นๆ ต้นแบบที่พัฒนา โดย แยกกลุ่มตัวอย่างทดลอง 2 กลุ่มๆ ละ 1 วิธี และให้ครู/ผู้ปกครอง/พี่เลี้ยง เป็นผู้ประเมินใน แบบทดสอบ นำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาข้อสรุป วิเคราะห์ และเสนอแนะ ผลการวิจัยได้ทำการศึกษา และวิเคราะห์หาข้อสรุปการพัฒนาที่นอน สำหรับเด็กที่มีความ บกพร่องทางสติปัญญา ประเภทดาวน์ซินโดรม พบว่า เมื่อเปรียบเทียบระหว่างที่นอนและอุปกรณ์ อื่นๆ แบบเดิม และที่นอนและอุปกรณ์อื่นๆ ต้นแบบที่พัฒนากับเด็กกลุ่มอาการดาวน์ซินโดรม พบว่า การเรียนทั้ง 2 วิธี มีผลแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่ 0.05 ทุกรายข้อและในภาพรวม ครู/ผู้ปกครอง/พี่เลี้ยง มีความคิดเห็นว่า พฤติกรรมการใช้ที่นอนและอุปกรณ์อื่นๆ ต้นแบบที่ พัฒนาเพื่อช่วยให้ผู้นอนสามารถนอนหลับพักผ่อนได้อย่างสะดวกสบาย โดยเฉพาะการใช้งานที่ สามารถถอดซักได้เมื่อฉี่ ที่นอนมีขนาดสัดส่วนที่เหมาะสม และเมื่อใช้งานสามารถช่วยลดอาการ อ่อนเพลีย หลับไม่เต็มที่ เนื่องจากอาการตื่น ผวา ขึ้นกลางดึก ระดับมากที่สุดตามลำดับ

This research aimed to study and compare the Emotional Quotient (EQ) of the undergraduate students of the faculty of Liberal Arts Rajamangala University of Technology Pranakhon. The comparison was done with all aspects of the emotional quotient and also with each category within each aspect of them classifying according to variables determined such as the sex of the students the divisions of the students and their year of study. The samples were students in all four years and all of divisions of the faculty namely the Hotel Division the Tourism Division and the English for International Division. The data were collected in academic year 2013 and the research instrument was derived from the Emotional Quotient Evaluation Form of Department of Mental Health Ministry of Public Health which included three main aspects: the good aspect the smart aspect and the happy aspect. The data were analyzed with descriptive statistics and One-way ANOVA. The results were as follows: 1. The Emotional Quotient of the whole students was normal in all aspects. 2. The Emotional Quotient of the whole students was normal in each aspect: the good aspect the smart aspect and the happy aspect. 3. The Emotional Quotient of male students and that of female students were normal and not significantly different except the responsibility of female students which was significant at the level of 0.5. 4. The Emotional Quotient of the students from different divisions was normal and not significantly different. 5. The Emotional Quotient of the students who were in different academic year was normal in all aspects. However the Emotional Quotient of the first year students in self-controlling was higher than the others. It was found that the results of the students from different year were significant at the level of 0.5 but the result in the happy aspect was not significantly different.