The purpose of this research is to study the effect of marketing communications on student decision in relation to enrollment for a bachelor degree at Rajamangala University of Technology Phra Naknon and to determine other factors affecting such decision of grade 12 students and year 3 vocational certificate students in Bangkok. The research tool used in this study is a questionnaire to enable analysis through frequency percentage mean standard deviation and Chi-Square Test. The findings show that subjects are influenced in their choice to study by online media (such as websites and Facebook) the public relations media of the university (in the form of newspapers journals and posters) as well as the reputation and image of the university. The results further show with a level of significance at 0.05 that student decision with regard to enrollment in a bachelor degree at Rajamangala University of Technology Phra Naknon depends on viral marketing or word-of-mouth marketing

The objective of this research work was to arrange a performance measurement for finding factors which will have influence on the capacity of Faculty of Engineering Rajamangala University of Technology Phra Nakhon leading it to become a digital university. The results of making a survey on the data from the personnel of the Faculty of Engineering showed that: the factor that had the most influence on the capacity of the Faculty of Engineering Rajamangala University of Technology Phra Nakhon was the factor of knowledge and attitudes (the mean was 3.61 which stood at the level of comments very); regarding the level of comments this was followed by the factor that had influence on the capacity of the Faculty of Engineering in terms of the environment in the organization (the overall mean was 3.49 which stood at the level of comments moderate); the factor that had influence on the capacity of the Faculty of Engineering in terms of participation came in the last place (the mean was 3.41 which stood at the level of comments moderate). The basics results obtained from this research work will be partly used as an approach to help improve the processes of the Faculty of Engineering. This will support stepping into becoming a digital university in the future.

The purposes of this survey research were to study (1) personal factors (2) student’s breakfast consumption behavior (3) the relationship between student’s personal factors and breakfast consumption behavior (4) ) relationship between knowledge of breakfast consumption to breakfast consumption behavior of student’s who were studying at College of Hotel and Tourism Rajamangala University of Technology Srivijaya Trang campus.Sample group was undergraduate Students studying in the 1st semester 2015 academic Year total 250 persons instrument were questionnaires. Percentage Mean Standard Deviation and Chi Square were used in data analysis. Research result found that Students had medium knowledge of breakfast consumption. Students breakfast consumption behavior was medium. When each question was examined fair medium and good were found. Students personal factors which are sex age year of study person who student stayed with had no relationship with students breakfast consumption behavior. Students knowledge of breakfast consumption had positive relationship with students breakfast consumption behavior at statistically difference of .05 significance.

ตามที่รัฐบาลได้ให้ความสาคัญต่อการใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีส่งเสริมในนโยบายพัฒนากาลังคนภายในประเทศ โดยได้บูรณาการการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา (STEM Education : Science Technology Engineering and Mathematics Education) ในการจัดการศึกษาในทุกระดับเพื่อมุ่งหวังในการผลิตกาลังคนทางด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี ให้คนไทยสามารถแข่งขันในระดับโลกได้นั้น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครได้กาหนดเป้าหมายให้สอดคล้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศและนโยบายของรัฐบาล โดยกาหนดยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัยให้เป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัล (Digital University) ส่งผลให้มีการนาเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ามาใช้ในการจัดการเรียนการสอน เฉกเช่นเดียวกับการนาเอาเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตในทุกสิ่ง (Internet of Things) มาใช้ในงานวิจัยนี้ ด้วยเล็งเห็นถึงความสาคัญของการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาและเทคโนโลยีดังกล่าว ผู้วิจัยจึงได้ศึกษาการเรียนรู้เทคโนโลยี IoT ผ่านการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาโดยแบ่งการวิจัยเป็น 3 ส่วนคือ 1. ทางการเรียนการอบรมด้วยเทคโนโลยี IoT ผ่านการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาจานวน 17 หน่วยเรียนและทาการทดสอบเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเทคโนโลยี IoT ด้วยสะเต็มศึกษาของนักศึกษาก่อนและหลังเรียนจานวน 2 ครั้งซึ่งผลปรากฎว่า นักศึกษามีค่าเฉลี่ยหลังเรียนสูงขึ้นหลังเรียนในทั้งสองครั้ง นอกจากนี้ยังได้เปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังการเรียนทั้งสองครั้งโดยใช้ค่าสถิติ t-test dependent พบว่า ผลการสอบนักศึกษามีคะแนนสูงขึ้นอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (การทดสอบครั้งที่ 1 และ 2 มีค่า Sig.เท่ากันคือ .000) แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนการสอนแบบสะเต็มส่งผลดีต่อคะแนนสอบของนักศึกษา 2. นักศึกษาสามารถพัฒนาโครงการสารสนเทศด้านเทคโนโลยี IoT ได้หลังจากอบรมเทคโนโลยี IoT ด้วยสะเต็มศึกษาจานวน 5 โครงการภายใต้คาแนะนาของอาจารย์ผู้สอนและประเมินคุณภาพโครงการด้วยการประเมินตามสภาพจริง (Authentic Assessment) จากผู้เชี่ยวชาญสามคนและทุกโครงการได้ผลคะแนนคุณภาพอยู่ในระดับ “ดี” 3. การทดสอบเพื่อวัดเจตคติของนักศึกษาต่อการพัฒนาโครงการสารสนเทศหลังจากอบรมเทคโนโลยี IoT ด้วยสะเต็มศึกษา ผลปรากฎว่า นักศึกษา “เห็นด้วย” ในการจัดกิจกรรมดังกล่าวโดยมีค่าระดับคะแนนที่ 4.21 จากผลการวิจัยดังกล่าว ผู้วิจัยได้พัฒนา “โมเดลการพัฒนาโครงการสารสนเทศด้วยเทคโนโลยี IoT ผ่านการจัดการเรียนการสอนแบบสะเต็มศึกษา” ซึ่งบูรณาการมาจากการเรียนรู้แบบสะเต็ม เทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง และการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานอีกด้วย