The purpose of the study “Designing of Mudmee fo Phanomrung Caste Sculpture” was to analyze and create the pattern of Mudmee from the picture at Phanomrung castle and to study the satisfaction of target of Mudmee product creating from the picture at Phanomrung castle. The method for pattern was created 5 patterns including the pattern from the picture at Phanomrung castle the pattern from the picture of holy rite the pattern from the picture at gable and the pattern from lintel. Next the researcher studied and collected the data to find out the satisfaction with the group of 30 weavers 300 tourists by accidental sampling. The research instrument were questionnaire and 5 Mudmee product creating from the picture at Phanomrung castle. The research analyzed data by using percentage average and standard deviation. The result revealed that the group of weaver were satisfied with the pattern from the picture at Phanomrung castle are the highest level (average = 4.27). Considering with pattern showed that castle base was the most satisfaction following by gable lintle Kopura and holy rite respectively. The satisfaction of tourists with the pattern from the picture at Phanomrung castle are the highest level (average = 4.28). Considering with pattern showed that holy rite was the most satisfaction following by castle base gable lintle and Kopura respectively.

The aims of this study are to 1.) develop a new woven Mudmee pattern which inspired by optical art integrated with the silhouette of Prasat Si Khoraphum in Surin province 2.) use the developed Mudmee pattern to improve clothing design influenced from 1960s fashion 3.) test the satisfaction level of the finished Mudmee clothes from the sample group. There are 7 textiles professionals including pattern designers textile artists Mudmee textile specialists and 5 fashion designers as supervisors in screening the patterns and designs. The sample group is selected from the staffs who work in Rajaphat Surindra University and Rajamangala Northeast (Surin Campus). The tool in this research are the fabric pattern sketches inspired by optical art integrated with the silhouette of Prasat Si Khoraphum the 1960 fashion clothing design sketches and the satisfaction survey. The satistical package for the social science program was employed fro mean and percentage. This study found that the most selected designs from 7 textiles professionals were Pra Sart Moom Soong 1 pattern Nammatam1pattern and Rekhakanit 4 pattern. There were 9 jacket sketches that had been selected. The level of satisfaction on the clothing design from 1960 era of 213 women staff who work in Rajabhat Surindra University and Rajamangala Northeast University (Surin Campus) showed that the Pra Sart Moom Soong 1 pattern gained the highest level of satisfaction (4.78) The Rekhakanit 4 pattern was the most aesthetics pattern (4.70). Finally the sample group satisfied the color and pattern of Nammatam1 the most (4.73). In Chon-Phoa group the most aesthetic jacket patterns were Pra Sart Moom Soong 1 (4.67) and Nammatam1 (4.70). While the Rekhakanit 4 pattern appeared to has the highest level of correlation between pattern and clothing design (4.74). In the uniform group the most aesthetic 1960 jackets pattern were Pra Sart Moom Soong 1 (4.74) and Nammatam1 (4.71). While the Rekhakanit 4 pattern appeared to has the highest level of correlation between pattern and clothing design (4.73). In Art and Fashion group highest level of correlation between pattern and clothing designs for each pattern were Pra Sart Moom Soong 1 pattern(4.67) Rekhakanit 4 pattern (4.69) and Nammatam1 (4.70).

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการออกแบบลวดลายผ้าทอแบบร่วมสมัยสาหรับการประยุกต์ใช้กับผลิตภัณฑ์เคหะสิ่งทอ ชุมชนทอผ้าวัดไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ที่สอดคล้องกับภูมิปัญญา และศักยภาพทางการผลิตของชุมชน ซึ่งประชากรกลุ่มตัวอย่างในงานวิจัยเรื่องนี้คือ ชุมชนทอผ้าวัดไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ผลการวิจัยเรื่องนี้พบว่า ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นอาชีพหลัก และทอผ้า พื้นเมืองเป็นอาชีพรอง กลุ่มชุมชนทอผ้าวัดไผ่หูช้าง มีความต้องการพัฒนารูปแบบตามแนวคิดลวดลายผ้าทอแบบร่วมสมัย ผู้วิจัยได้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมโดยการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นปฏิบัติงานร่วมกันระหว่างกลุ่มทอผ้ากับผู้วิจัยเพื่อส่งผลให้เกิดการวิเคราะห์ปัญหาและแสวงหาแนวทางในการแก้ปัญหา ซึ่งพบว่าลวดลายผ้าทอแบบร่วมสมัย ต้องมีรูปแบบที่ผลิตง่ายไม่ซับซ้อน มีลักษณะการทอผ้า เป็นลายขัดที่เหมาะสมกับการทอผ้าพื้นบ้านของชุมชน และบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ของชุมชน ลักษณะลวดลายของผ้าทอใช้แนวคิดการออกแบบลวดลายเน้นแนวคิดด้านการใช้ชีวิต หรือถิ่น กำเนิดของรากเหง้าชุมชน ประกอบไปด้วย ลวดลายเฉียง ลวดลายเกร็ดปลา ลวดลายดาว ลวดลายน้า ลวดลายภูเขา โดยเน้นเอกลักษณ์ที่เด่นของผ้า “ลายแตงโม” ของกลุ่มทอผ้าพื้นเมืองตำบลไผ่หูช้าง ในลักษณะการมัดหมี่ โดยการมัดด้ายพุ่งเพื่อสร้างช่วงของสีต่างๆให้เกิดขึ้นในเส้นด้ายพุ่ง โดยใช้สีดาหรือสีกรมท่า เป็นสีหลักในการออกแบบลวดลาย