An ability of fresh banana peel without surface modification was evaluated for the removal of lead ions from aqueous solution. Batch adsorption was performed at room temperature. The experimental conditions including dosage contact time initial concentration of lead( II) ion were studied. The characterization of fresh banana peel was carried out by Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR) and energy dispersive X-ray fluorescence ( ED-XRF) . The isotherm models of Langmuir and Freundlich were used to describe the adsorption mechanism involving the relationship between adsorbent surface capacity and adsorbed degree of lead(II)ion in the equilibrium conditions. The experimental data fitted well to the Langmuir isotherm with a correlation coefficient of r2 greater than 0.86. The Maximum adsorption capacity (qm) was found to be 0.9151 mg/g. The results of ED-XRF of fresh banana peels before and after treatment with lead( II) ion confirmed that lead( II) ion was occupied onto the surface of fresh banana peel. Moreover the inside of fresh banana peels was found the lead(II)ion larger than the outside peels. It was concluded that waste of banana could be used as a low-cost adsorbent for removal of lead(II)ion from aqueous solution based on a simple adsorption method.

The purpose of the qualitative study was to seek for on guidelines for increasing productivity of organic products (vegetables) of Thamsua community members in Kaeng Krachan Phetchaburi Province. Data collection was done through observation interview and document analysis. The samples were 10 leaders and members of Organic Product Division of Thamsua Community in Kaeng Krachan Phetchaburi. The research results revealed that problems and obstacles in increasing the organic product were the lack of worker and continuity to produce goods for distributing to meet the market demand. The solution could be done by increasingly distributing products the surrounding communities to meet the needs and quality control standard of the market. In terms of the management the community should have a clear management plan and appoint a committee to co-ordinate its policies plans regulations and management. They could invite other members from neighboring communities to be involved. As for the solutions for the production and product diversification external agencies might be asked to participate in the productivity enhancement such as public or private sectors and educational institutions for example. The government might be in charge of supporting for career development and income private sectors for more marketing channels while educational institutions might support for knowledge needed for increasing the productivity. Concerning marketing solutions for more distribution channels online marketing should be set up by coordinating with private sectors to provide additional distribution channels such as organizing product display booths with public and private sectors. Financial and accounting solutions for the lack of management funding sources should be organized through the community savings such as the Cooperative Community Enterprise or Provincial Cooperative office to e involved in accounting management to create systematic financial management.

จากการศึกษาการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากน้ำดองปลอดสารพิษ โดยศึกษาสูตรพื้นฐานที่มีปริมาณเกลือ 10 เปอร์เซ็นต์ และนำมาทำการพัฒนาสูตรเพิ่มอีก 2 สูตร โดยทำการเพิ่มปริมาณเกลือที่ใช้เป็น 11 และ 12 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ จากนั้นทำการศึกษาในด้าน การยอมรับทางประสาทสัมผัส กายภาพ เคมี และ จุลินทรีย์ ได้นำมาทำการดองปรุงรสเพื่อนำไปให้ผู้บริโภคทำการทดสอบ โดยสูตรที่ผู้บริโภคมีความชอบมากที่สุดคือ สูตรที่ประกอบด้วยเกลือ 110 กรัม (ความเข้มข้น 11 เปอร์เซ็นต์) จากนั้นนำสูตรที่ได้รับความชอบมากที่สุดมาทำการทดสอบความยอมรับของผู้บริโภค พบว่าผู้บริโภคให้ความยอมรับ 100 เปอร์เซ็นต์ ในด้านกายภาพ ได้มีการเปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์ที่วางจำหน่ายโดยทั่วไปค่าด้านความแข็งของเนื้อมะม่วงดองปรุงรสสูตรพื้นฐานมีค่าสูงสุด เท่ากับ 4025.88+232.62 นิวตัน ซึ่งมีค่ามากกว่า มะม่วงดองปรุงรสยี่ห้อ B และมะม่วงดองปรุงรสยี่ห้อ A มีค่า 2972.02+250.63 นิวตัน ตามลำดับ ด้านเคมี ในการศึกษาพบว่าปริมาณเกลือและค่าความเป็นกรด-ด่าง มีการลดลง โดยค่าความเข้มข้นของเกลือมีการลดลงจากสัปดาห์แรกถึงสัปดาห์สุดท้ายดังนี้ 11.00+1.00 10.00+1.00 9.67+ 1.52 และ 9.00+ 1.00 ตามลำดับ แต่ค่าความเป็นกรด-ด่าง มีการลดลงจาก 8.02+ 0.40 3.93+ 0.80 3.41+ 0.12 และ 3.09+ 0.66 ตามลำดับ จนความเป็นกรดอยู่ในเกณฑ์ซึ่งได้ระบุไว้ตามมาตรฐาน มผช.160/2546 ที่ไม่ควรเกิน 3.5 ด้านจุลินทรีย์ไม่ตรวจพบเชื้อจุลินทรีย์ตลอดระยะเวลาในการดอง

The purpose of this study was to study the some factors related to attitude in environmental pollutions of students and compare attitude in environmental pollutions of students in faculty of business administration at Rajamangala University of Technology in Bangkok in 6 aspects : environmental pollutions water pollution air pollution noise Pollution toxic substances pollution and solid waste pollution. The students were classified by gender academic years and major subjects. The samples in this research were 1745 students. The study participates were selected by stratified random sampling. The 30 item tests and 42 item questionnaires of Likerts rating scales were used as the research instrument. Percentage mean standard deviation t -test for independent sample F -test LSD analysis and multiple correlation (stepwise multiple regression analysis) were statistical methods to analyze data. The results were as follows: 1.Attitude in environmental pollutions of students all aspects were in agreeable levels that noise pollution was the highest while environmental pollutions and water pollution was in the lowest rank. 2.Media exposure about environmental pollutions of students were in middle level that friend and television was the highest. 3. There was significant difference for media exposure about environmental pollutions at the 0.05 level among students in different gender and different major subjects. 4. There was significant difference for knowledge about environmental pollutions at the 0.05 level among students in different gender different academic years and different major subjects. 5. There was significant difference for attitude in environmental pollutions at the 0.05 level among students in different gender different academic years and different major subjects. 6. The score -weight of knowledge about environmental pollutions and media exposure about environmental pollutions contributed to attitude in environmental pollutions of students with statistically significant at 0.01 level and then media exposure about environmental pollutions contributed to attitude in environmental pollutions of students higher than knowledge about environmental pollutions.