The objective of this research is to study and analyze social support including search for social support models for the. It is a qualitative research that collects data from in-depth individual interviews with 15 elderly and group discussions with elderly representatives and other 12 involved persons. The data collection also includes field observations and notes. We use content-based data analysis interpretation and describing from the phenomena that occurred. The results reveal that: Social support for the elderly’s well-being based on (1) self-level or self-reliance that was an attempt to help themselves as much as possible. This to make oneself feel valued to have self-empowerment and to develop oneself. 2) Family level is the closeness with the elderly who plays an important role in problems solving of physical mental and social suffering as well as to promote happiness of the elderly in all dimensions. (3) Community and local level is the cooperation of groups of people involved in implementation of the care and support the happiness creation that is consistent with family and community problems. There are 3 characteristics of social support models for the elderly’s well-being: (1) Family characteristic which is the closeness of all family members. It takes love gratitude coordination or asking for help as well as the support from both inside and outside the family in every way. (2) The nature of the community is a cooperation and coordination the benefits of both the family and stakeholders in the community in order to strengthen the social support for family quality. It focuses on social participation and well-being development. (3) Characteristic of social networks is an integrated work of 3 large groups that consists of health social service and local community. These attend to care and social support at the family level area level and provincial level emphasizing the policy integration to practice.

The purpose of this research was to 1. To know the effect of practicing the nine squares table on physical fitness of students of Rajamangala University of Technology Phra Nakhon 2. To compare the physical fitness of Rajamangala University of Technology Phra Nakhon students before and after the training by using a nine square table. The population used in this research was students studying physical education. individual sports or team sports in the academic year 2019 who were healthy not sick were able to receive physical fitness tests and practice nine squares of 30 people divided into a control group of 10 people an experimental group that used a nine square grid size 60X60 centimeters amounting to 10 The experimental group used nine squares size 90X90 cm 10 people. The duration of the experiment was 8 weeks 3 days a week one hour each time. Physical fitness tests were performed before the experiment at week 4 and week 8 and the results were analyzed by statistical method mean standard deviation one-way analysis of variance. Repeated one-way covariance analysis The results showed that 1. After 8 weeks of experimentation it was found that the nine squares training of the 60x60 cm grid training group and the 90x90 cm grid training group improved the average 3-minute steps up and down than the control group. significantly at the .05 level. 2. The results of the nine grid training of the 60x60 cm grid training group found that after 8 weeks of experimentation the mean stepping up and down of 3 minutes within the 60x60 cm grid training group was better than before and after 4 weeks of the experiment. There was a significant difference at the .05 level. 3. The results of the nine grid training of the 90X90 cm grid training group found that after 8 weeks of experimentation the mean stepping up and down of 3 minutes within the 90X90 cm grid training group was better than before and after 4 weeks of the experiment. There was a significant difference at the .05 level.

The purpose of this research was characterized the noises at North Phra Nakhon campus Rajamangala University of Technology Phra NakhonThailand. The instrument of this study was instrument noises. Volume of noise levels were measured in terms of 15 hr and equivalent sound level (Leq 9 hr). 10 samples of noise levels were collected at Rajamangala University Technology Phra Nakhon from 10 stations. The results shown that the average noises volume of 9 hours were in range of 63.10 to 71.20 dBA by measuring station with highest mean of monitoring Station Building Civil Engineering in the area of Electrical Engineering and Mechanical Engineering were found 67.68 and 67.39 dBA respectively. The results of this study indicated that volume of noises in Rajamangala University of Technology Phra Nakhon were a little bit more than the standard of Pollution Control Department of Thailand and weren’t affected to teaching and learning in North Phra Nakhon campus.

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์คุณภาพชีวิตการทางานและความต้องการทางสังคม ของกลุ่มคนขับรถแท็กซี่ รวมทั้งศึกษากลไกสนับสนุนการพัฒนาคุณภาพชีวิตการทางานของกลุ่ม คนขับรถแท็กซี่ ใช้วิธีการวิจัยแบบผสม โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสอบถามกลุ่มคนขับรถแท็กซี่ เขตกรุงเทพมหานคร จานวนกลุ่มตัวอย่าง 384 คน ใช้การสุ่มอย่างง่าย โดยการสนทนากลุ่ม รวมทั้งสัมภาษณ์เชิงลึกกับตัวแทนกลุ่มคนขับรถแท็กซี่และกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติเชิงพรรณนา การตีความและพรรณนาความจากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น ผลการวิจัยพบว่า 1. คุณภาพชีวิตการทางานและความต้องการทางสังคมของกลุ่มคนขับรถแท็กซี่ พบว่า ลักษณะทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุอยู่ระหว่าง 40 – 49 ปี สมรสแล้วมีบุตร และภาระที่ต้องดูแลรับผิดชอบครอบครัว ประกอบด้วยพ่อ แม่และลูก 1-2 คน ลักษณะเป็นครอบครัวขนาดเล็กที่มีสมาชิกน้อยกว่า 5 คน มีที่อยู่อาศัยเป็นบ้านเช่า จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา มีภูมิลาเนาอยู่ต่างจังหวัดโดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีระยะเวลาที่ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่อยู่ระหว่าง 4 – 6 ปี สภาพความเป็นเจ้าของรถแท็กซี่ส่วนมากเป็นรถเช่า ประเภทรถแท็กซี่นิติบุคคลมากสุด ได้แก่ สหกรณ์รถแท็กซี่ รองลงมาเป็นรถแท็กซี่สังกัดบริษัทห้างร้าน และน้อยสุดเป็นรถแท็กซี่ส่วนบุคคล (เขียวเหลือง) ด้านคุณภาพชีวิตการทางาน พบว่าส่วนมากมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 12000– 15000 บาท ไม่มีความมั่นคงและความปลอดภัยจากการประกอบอาชีพ ส่วนใหญ่มีการ ดูแลสุขภาพตนเองด้วยการหยุดพักผ่อนและรับประทานยา ส่วนการรักษาพยาบาลตนเองด้วยการซื้อ ยาทานมากที่สุด รวมทั้งไม่เคยมีการเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ที่จัดขึ้นจากกลุ่มคนขับรถแท็กซี่ ไม่เคย ได้รับการพัฒนาทักษะและความรู้ และเคยมีปัญหาหรือความขัดแย้งมากที่สุดกับผู้รับบริการ ส่วนใหญ่พบว่ามีความภาคภูมิใจในการประกอบอาชีพ ด้านความต้องการทางสังคม พบว่าโดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยความต้องการอยู่ในระดับมากเท่ากับ 4.36 โดยเฉพาะความต้องการมีชีวิตอยู่รอดมีระดับความต้องการมากเป็นอันดับหนึ่ง รองลงมาเป็นความต้องการความเจริญก้าวหน้า และความต้องการความสัมพันธ์กับผู้อื่นตามลาดับ 2. กลไกสนับสนุนการพัฒนาคุณภาพชีวิตการทางานของกลุ่มคนขับรถแท็กซี่ พบว่ามี 3 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านนโยบายมีระดับความคิดเห็นมากที่สุดโดยเฉพาะการขยายความคุ้มครองการ ประกันสังคมของคนขับรถแท็กซี่เพื่อให้เกิดความเสมอภาคและเป็นธรรม การสนับสนุนและพัฒนา ความมั่นคงทางรายได้ของคนขับรถแท็กซี่ และการส่งเสริมการ จัดตั้งกองทุนสารองเลี้ยงชีพของ คนขับรถแท็กซี่ (2) ด้านการดาเนินงาน ได้แก่ การส่งเสริมและพัฒนาพื้นที่ทางอาชีพของคนขับรถ แท็กซี่ให้เข้าถึงการรับบริการ การส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพของคนขับรถแท็กซี่เพื่อให้เกิดความมั่นคงในการประกอบอาชีพทั้งที่เป็นอาชีพหลักและอาชีพรอง และการจัดทาฐานข้อมูลที่เข้าถึงปัญหาความต้องการและสวัสดิการ ความมั่นคงด้านอาชีพและรายได้ของคนขับรถแท็กซี่ และ (3) ด้านการบริหารจัดการ เช่น การสนับสนุนด้านงบประมาณการรวมกลุ่มเพื่อสร้างสวัสดิภาพและสวัสดิการทางอาชีพของคนขับรถแท็กซี่ การจัดทามาตรการความเสี่ยงและความคุ้มครองในอาชีพคนขับรถแท็กซี่และการบูรณาการด้านกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับให้เอื้อประโยชน์ต่อการบริหารจัดการอาชีพของคนขับรถแท็กซี่