This research aims to study the factors affecting the attitude of students in faculty of home economics technology towards work in factory of garment industry. Contain factor of personal characteristics of students the family background of students and the learning environment of students. Population is divisions of fashion merchandising technology and fashion clothing & textile design class 1-4 of Year 2555 total 210 people. Tool used was the questionnaire. Statistics used were percentage mean standard deviation correlation coefficient of Pearson and multiple regression analysis. The results showed factors affecting attitude towards work in factory of garment industry of students in faculty of home economics technology statistically significant at the .01 level has 3 factors. Sort by factors affecting most to the least 1) learning environment of students 2) Number of subjects for textile cutting and sewing learned ever 3) Personal characteristics of students and could explain the variability of attitude towards work in factory of garment industry at 77.1 percent of this population.

การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ประเภทโควตาและ การสอบคัดเลือกของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร กรณีศึกษา คณะเทคโนโลยีคหกรรม ศาสตร์ วัตถุประสงค์ของโครงการวิจัย เพื่อเปรียบเทียบผลการเรียนระหว่างนักศึกษาประเภทโควตา และการสอบคัดเลือกของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เพื่อเปรียบเทียบพัฒนาการ ทางการเรียนระหว่างนักศึกษาประเภทโควตา และการสอบคัดเลือกของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคลพระนคร ขอบเขตของโครงการวิจัยการศึกษาครั้งนี้เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการใช้ แบบสอบถาม (Questionnaire) กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาคือ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะเทคโนโลยี คหกรรมศาสตร์ ระยะเวลาในการศึกษา ปีการศึกษา 2555 ประเภทโควต้า และรับตรง จำนวน 292 คน เป็นนักศึกษาโควต้า จำนวน 203 คน นักศึกษารับตรง 89 คน ผลการศึกษา พบว่า ๑. การศึกษาเปรียบเทียบผลการเรียนระหว่างนักศึกษาประเภโควตาและการสอบคัดเลือก ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ผลปรากฏว่านักศึกษาส่วนใหญ่มีผลการเรียนอยู่ที่ ระหว่าง ๓.๐๑ - ๓.๕๐ จำนวน ๑๒๙ คน รองลงอยู่ระหว่าง ๒.๕๑ – ๓.๐๐ จำนวน ๑๐๐ คน ทั้ง นักศึกษาประเภทโควตาและสอบคัดเลือกของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ทำให้ผลการ เปรียบเทียบของนักศึกษาทั้งสองประเภทไม่มีความแตกต่างกันทางนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ ทั้งการเปรียบเทียบในสาขาเดียวกันและการเปรียบเทียบในภาพรวม ๒. ผลการเปรียบเทียบพัฒนาการทางการเรียนระหว่างนักศึกษาโควตาและการสอบ คัดเลือกของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ ผลปรากฏว่าไม่แตกต่างกันเพราะนักศึกษาส่วน ใหญ่เป็นนักศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ ๖ จำนวน ๒๔๔ คน ซึ่งยังไม่มีทักษะทางด้านคหกรรม ศาสตร์มาก่อน มาได้รับความรู้จากการเรียนในห้องเรียนพร้อมกัน จึงมีพัฒนาการทางการเรียนรู้ใน ทุก ๆ ด้านใกล้เคียงกัน