งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงาน ของนักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ และตรวจสอบตัวแปรแทรกทัศนคติต่อการใช้งานและทักษะการบริหารจัดการตนเอง ซึ่งเป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อความสัมพันธ์ของทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพ การทำงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ นักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 439 ราย ใช้สถิติเชิงพรรณนาในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการถดถอยเชิงพหุ ผลการวิจัยพบว่าทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ โดยการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ การใช้อินเทอร์เน็ต การใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางการบัญชี และการจัดการความก้าวหน้า ทางเทคโนโลยี ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .001 โดยตัวแปรแทรกทัศนคติต่อการใช้งานไม่มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความสัมพันธ์ระหว่างทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศกับประสิทธิภาพการทำงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ แต่ตัวแปรแทรกทักษะการบริหารจัดการตนเองมีอิทธิพลเชิงลบต่อความสัมพันธ์ระหว่างทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศด้านการใช้อินเทอร์เน็ต กับประสิทธิภาพการทำงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่ทักษะการบริหารจัดการตนเองไม่มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความสัมพันธ์ระหว่างทักษะด้านเทคโนโลยี การประยุกต์ใช้เทคโนโลยี การใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางการบัญชี และการจัดการความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีกับประสิทธิภาพการทำงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชีคุณภาพ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบปัจจัยด้านลักษณะประชากรกับคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการ 2) ศึกษาการเตรียมความพร้อมที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการ และ 3) ศึกษาการรับรู้ที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการ กลุ่มตัวอย่าง คือพนักงานที่ทำงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 400 ตัวอย่าง โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยด้านประชากร ได้แก่ ตำแหน่งที่ต่างกันมีคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนตัวแปร เพศ อายุ สถานภาพ การศึกษา รายได้ต่อเดือนที่ต่างกันมีคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการไม่แตกต่างกัน 2) ปัจจัยด้านการเตรียมความพร้อม ด้านเศรษฐกิจ ด้านที่อยู่อาศัย ด้านจิตใจ ด้านการใช้เวลาว่างส่งผลต่อคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนปัจจัยด้านสุขภาพร่างกายไม่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการ และ 3) ปัจจัยด้านการรับรู้ ด้านการรับรู้ข่าวสาร และด้านการรับรู้สิทธิ สวัสดิการสังคมส่งผลต่อคุณภาพชีวิตก่อนเกษียณอายุของพนักงานภาคอุตสาหกรรมในจังหวัดสมุทรปราการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05