งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของการเติมสารเพิ่มเนื้อที่เป็นวัสดุที่ยั่งยืนชนิดและปริมาณต่าง ๆ กัน ที่มีต่อสมบัติทางกล สมบัติทางความร้อน ค่าการดูดชับน้ำ และลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเทอร์โมพลาสติกสตาร์ชจากแป้งข้าวโพด ฟิล์มเทอร์โมพลาสติกสตาร์ชที่มีการเติมสารเพิ่มเนื้อชนิดและปริมาณต่าง ๆ กันถูกเตรียมด้วยวิธีการหล่อขึ้นรูป และมีการเติมกลีเซอรอลเป็นสารพลาสติไซเชอร์ สารเพิ่มเนื้อที่ถูกเลือกใช้ คือ นาโนเคลย์ เส้นใยป่านศรนารายณ์ และคาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลส มีการปรับเปลี่ยนปริมาณ 0 - 15 % โดยน้ำหนัก จากผลการวิจัย พบว่า ฟิล์มเทอร์โมพลาสติกสตาร์ชที่มีการเติมคาร์บอกชีเมทิลเซลลูโลส ปริมาณ 10 % โดยน้ำหนัก มีสมบัติการรับแรงดึงสูงที่สุด จากการวิเคราะห์ทางสัณฐานวิทยา พบว่า คาร์บอกชีเมทิลเซลลูโลสเข้ากันได้ดีกับเทอร์โมพลาสติกสตาร์ช แต่นาโนเคลย์และเส้นใยป้านศรนารายณ์กระจายตัวได้ลลงเมื่อเพิ่มปริมาณมากขึ้น สมบัติความทนต่อน้ำ พบว่า นาโนเคลย์สามารถทำให้ค่าการดูดชับน้ำของฟิล์มเทอร์โมพลาสติกสตาร์ช ณ ความชื้นสัมพัทธ์ 43 % ที่ระยะเวลา24 ชั่วโมง ลดลงได้มากที่สุด รองลงมา คือ เส้นใยป่านศรนารายณ์ และคาร์บอกชีเมทิลเชลเซลโลส ตามลำดับ ค่าอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วของเทอร์โมพลาสติกสตาร์ชมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น เมื่อเติมคาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลส ในขณะที่การเติมนาโนเคลย์และเส้นใยบ้านศรนารายณ์มีแนวโน้มทำให้ค่าอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วของเทธรโมพลาสติกสตาร์ชมีแนวโน้มลดลง

งานวิจัยนี้ได้ทาการสกัดสารออกฤทธิ์จากเปลือกและเมล็ดมะม่วงน้าดอกไม้ด้วยตัวทาละลายที่มีสมบัติแตกต่างกัน (เฮกเซน, เอทิลอะซีเตตและ เอทานอล) และนาไปผสมร่วมกับไตรเมทิลซิลิลเซลลูโลส (TMSC) เพื่อพัฒนาเป็นนวัตกรรมวัสดุเคลือบกระดาษต้านเชื้อรา จากผลการทดลองสรุปว่าสารสกัด ที่ได้จากตัวทาละลายมีขั้ว (เอทานอล และ เอทิลอะซีเตต) มีประสิทธิภาพสูงด้านฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และให้ปริมาณสารฟีนอลิกสูง โดยเฉพาะ เมล็ด–เอทานอล และ เมล็ด–เอทิลอะซีเตต แต่ในขณะที่ การวิเคราะห์องค์ประกอบสารสำคัญด้วย GC-MS ยืนยันการมีอยู่ของสารฟีนอลิกและอนุพันธ์กรดไขมันที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพเด่นชัด ส่วนการจำแนกเชื้อราที่แยกได้จากเอกสารและหนังสือพบความหลากหลายทางสัณฐานวิทยา โดยมี Paecilomyces brunneolus ที่สามารถยืนยันได้แน่ชัด ขณะที่เชื้อบางกลุ่ม ยังต้องการการวิเคราะห์เพิ่มเติม ด้านฤทธิ์ยับยั้งเชื้อราพบว่าสารสกัดจากเปลือกด้วยเฮกเซน มีผลเด่น ต่อเชื้อรา C-K ส่วนเมล็ดที่สกัดด้วยเอทานอล ยับยั้งเชื้อรา CH-K3-1 และ CH-K4-1 ได้ชัดเจน นอกจากนี้ การประยุกต์สารสกัดจากเปลือกมะม่วงร่วมกับ TMSC สามารถลดการเปลี่ยนแปลงสี จากรังสี UV คงความแข็งแรงเชิงดึงและความยืดหยุ่นของวัสดุได้ดีกว่ากลุ่มควบคุม โดยเฉพาะสูตร 25% ME/TMSC ทั้งนี้ การเลือกใช้สารสกัดจากเปลือกมะม่วงถือว่ามีความเหมาะสม เนื่องจากมีองค์ประกอบที่ช่วยเสริมสมบัติของฟิล์มโดยตรง มีความปลอดภัยสูงกว่าเมล็ด หาได้ง่าย และสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรได้ จึงมีศักยภาพในการนำไปประยุกต์ใช้ในเชิงอุตสาหกรรม และสนับสนุนเศรษฐกิจหมุนเวียน