งานวิจัยนี้นำเสนอการประยุกต์ใช้พลังงานหมุนเวียนแบบระบบผสมผสานเพื่อการเกษตรกรรม วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อใช้พลังงานหมุนเวียนชนิดพลังงานแสงอาทิตย์มาใช้เพื่อจ่ายไฟฟ้าให้กับปั๊มน้ำหอยโข่งเพื่อการเกษตรในพื้นที่ห่างไกลแทนการใช้น้ำมัน ในพื้นที่ชนบท สวน ไร่ ของเกษตรกรเมื่อต้องการสูบน้ำเพื่อนำมาใช้ทำการเกษตรจะต้องใช้น้ำมันเพื่อใช้งานเครื่องสูบน้ำหรือปั๊มน้ำซึ่งเป็นการใช้พลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิล ดังนั้นบทความนี้มีการประยุกต์ใช้พลังงานทางเลือกชนิดแสงอาทิตย์ที่มีความสะอาด ไม่มีมลภาวะ ในบทความนี้มีการประเมินพลังงานไฟฟ้าที่ระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ผลิตได้ และเปรียบเทียบระหว่างประสิทธิภาพ และกำลังการผลิตของเซลล์แสงอาทิตย์เพื่อวิเคราะห์ช่วงเวลาที่ระบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์สามารถขับเคลื่อนปั๊มน้ำ กรณีศึกษาแบ่งออกเป็น 3 ตำแหน่งในพื้นที่จังหวัดสระแก้ว ปั๊มน้ำ 2 ชนิด ได้แก่ ปั๊มหอยโข่ง และปั๊มซับเมอร์ส ผลลัพธ์พบว่ากำลังการผลิตของแผงเซลล์แสงอาทิตย์อยู่ในช่วงที่สามารถขับเคลื่อนปั๊มหอยโข่งได้รวมทั้งสิ้น 4 ชั่วโมง และกำลังการผลิตของแผงเซลล์แสงอาทิตย์อยู่ในช่วงที่สามารถ ขับเคลื่อนปั๊มซับเมอร์สได้รวมทั้งสิ้น 6 ชั่วโมง ซึ่งเป็นการประยุกต์ใช้พลังงานหมุนเวียนชนิดเซลล์แสงอาทิตย์เพื่อการเกษตรในพื้นที่ห่างไกลเพื่อทดแทนการใช้น้ำมัน และลดการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากำลังคนคุณภาพสูงร่วมระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับภาคเอกชนด้านการทดลอบยางล้อ 2) สร้างกลุ่มผู้ให้บริการมูลค่าสูงร่วมระหว่างสถาบันอุดมศึกษา กับภาคเอกชนด้านการสอบเทียบเฉพาะทาง และ 3) สร้างระบบตรวจวัดการขยายตัวยางล้อด้วยเทคโนโลยีขั้นสูงขณะทำการทดสอบบนเครื่องทดสอบสัมประสิทธิ์ความเสียดทานยางล้อ โดยการ ถ่ายทอดองค์ความรู้ทั้งเชิงทฤษฎีและเชิงปฏิบัติให้บุคลากรทั้งจากภาคการศึกษาและภาคอุตสาหกรรม จากองค์ความรู้ด้านการทดสอบแรงต้านทานการหมุนของยางล้อ ที่ถูกพัฒนาขึ้น ภายใต้ห้องปฏิบัติการ สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ผลการดำเนินงานภายใต้โครงการฯ ก่อให้เกิดบุคลากรผู้เชี่ยวชาญด้านการทดสอบ ยางล้อเฉพาะทางตามมาตรฐานการทดสอบ UN ECE Regulation No.117 Annex 6 6 จำนวนไม่น้อยกว่า 10 คน และเกิดเครือข่ายความร่วมมือในประเทศ จากการใช้ประโยชน์เครื่องมือด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและ นวัตกรรมของห้องปฏิบัติการภายใต้โครงการอย่างเป็นรูปธรรม ระหว่าง บริษัท เอส ที ไอ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด กับ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ซึ่งจะช่วยในการยกระดับความสามารถในการแข่งขันให้แก่ประเทศ ตอบสนองความต้องการของผู้ประกอบการ BCG ในอุตสาหกรรม ผ่านเครือข่ายวิทยาศาสตร์ การวิจัย และนวัตกรรมภายในประเทศในยุค Thailand 4.0 โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการรายย่อยที่มีศักยภาพ และเกิดประโยชน์ทั้งทางตรงและทางอ้อมที่ประเทศไทยจะได้รับ

การพัฒนาสมรรถนะและความเชี่ยวชาญของนวัตกรสำหรับอุตสาหกรรมการผลิตความเที่ยงตรงสูงด้วยโปรแกรมการเรียนรู้แบบบูรณาการกับการปฏิบัติงานในอุตสาหกรรม 4.0" มุ่งเน้นพัฒนาทักษะและความเชี่ยวชาญ ของนักศึกษาและบุคลากรในอุตสาหกรรมการผลิต โดยแบ่งการดำเนินงานออกเป็น 7 โครงการย่อยดังนี้: 1. โครงการย่อยที่ 1: พัฒนาโมดูลการเรียนรู้ทักษะภาษาอังกฤษ การสื่อสาร ทักษะการดำรงชีวิต และการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน รวมถึงคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ และเคมีประยุกต์ในวิศวกรรมศาสตร์ มีเป้าหมายในการ พัฒนาสื่อการเรียนรู้ที่สามารถนำไปใช้สอนจริงในภาคอุตสาหกรรม ผลลัพธ์คือ E-Book ที่ได้นำเสนอผ่านการประชุมวิชาการระดับชาติ 2. โครงการย่อยที่ 2: มุ่งเน้นการพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและระบบผลิตอัตโนมัติที่ใช้ในอุตสาหกรรม 4.0 ส่งเสริมให้นักศึกษาและบุคลากรมีความสามารถในการปรับใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ใน สายการผลิตจริง ผลลัพธ์คือบทความวิจัยที่เผยแพร่ความรู้ที่พัฒนาขึ้น 3. โครงการย่อยที่ 3: เน้นการพัฒนาโมดูลด้านการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางวิศวกรรมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน มีการสร้างต้นแบบอุปกรณ์การเรียนการสอนและนำโมดูลไปใช้ในห้องเรียนจริง ผลลัพธ์เผยแพร่ผ่านบทความวิจัยที่นำเสนอในการประชุมวิชาการระดับชาติ 4. โครงการย่อยที่ 4: มุ่งเน้นการพัฒนาโมดูลด้านการจัดการพลังงานและการลดของเสียในกระบวนการผลิตในอุตสาหกรรม 4.0 โดยผลลัพธ์คือบทความวิจัยที่นำเสนอองค์ความรู้ด้านการจัดการพลังงานและของเสีย อย่างมีประสิทธิภาพ 5. โครงการย่อยที่ 5: พัฒนาโมดูลด้านผลิตภาพสีเขียวและเศรษฐกิจหมุนเวียนในอุตสาหกรรม 4.0 โดยนักศึกษาได้ร่วมวางแผนจัดทำสื่อดิจิจิทัล ส่งผลให้เกิดผลงานวิจัยและปริญญานิพนธ์ รวมถึงสื่อการเรียนรู้ ดิจิทัลที่เผยแพร่บน YoนTube และนำเสนอผลงานในที่ประชุมวิชาการ โครงการย่อยที่ 6: มุ่งเน้นการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและการบริหารคุณภาพผลิตภัณฑ์ในอุตสาหกรรม 4.0 โดยมีการพัฒนาองค์ความรู้ใหม่ด้านวิศวกรรมการผลิต ซึ่งเผยแพร่ผ่านทความวิจัยในที่ประชุม วิชาการ 7. โครงการย่อยที่ 7:เน้นการพัฒนาและบริหารโครงการด้วนวิศวกรรมและเทคโนโลยีเพื่อความยั่งยืงยืน ส่งเสริมการวางแผนและบริหารโครงการอย่างมีประสิทธิภาพ ผลลัพธ์คือบทความที่นำเสนอในงานประชุม วิศวกรรมอุตสาหการ ครั้งที่ 41 โครงการนี้ได้รับงบประมาณทั้งหมด 655,985 บาท มีเป้าหมายในการเสริมสร้างทักษะและความเชี่ยวชาญของนักศึกษาและบุคลากรในอุตสาหกรรมการผลิตความเที่ยงตรงสูง พร้อมกับสร้างเครือข่ายความ ร่วมมือในระดับประเทศ.

การใช้พลังงานไฟฟ้าประเภทอยู่อาศัยมีความแปรผันตามระดับรายได้พื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นจะมีการใช้พลังงานไฟฟ้าโดยรวมสูงกว่าพื้นที่ที่มีประชากรเบาบางเป็นผลมาจากความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและความสะดวกในการคมนาคม การติดตั้งระบบผลิตพลังงานไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์เพื่อใช้งานในบ้านอยู่อาศัยเป็นทางเลือกหนึ่งที่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน เนื่องจากอุปกรณ์ที่ใช้ในการติดตั้งเป็นสิ่งที่เข้าถึงได้ง่ายและยังสามารถใช้เทคโนโลยีปัจจุบันซึ่งเป็นสังคมดิจิทัลช่วยในการเข้าถึงข้อมูลส่วนที่เกี่ยวข้องได้สะดวก ในงานวิจัยนี้จึงนำเสนอในส่วนที่เป็นการเพิ่มทักษะของประชาชนทั่วไปให้ได้รับการฝึกปฏิบัติด้านการออกแบบ ติดตั้ง และประยุกต์ใช้งานเพื่อนำไปสู่การลดค่าใช้จ่ายของพลังงานไฟฟ้าที่เกิดจากระบบเซลล์แสงอาทิตย์ จากการทดลองจำนวน ๓ พื้นที่ มีการลดค่าพลังงานได้ ๑๘.๗๕% ๒๓.๔๕% และ และ ๒๓.๘๗% ตามลำดับพื้นพื้นที่ ซึ่งการติดตั้งระบบผลิตพลังงานไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์ต้องอาศัยทักษะและต้องคำนึงถึงความปลอดภัย การเลือกใช้งานอุปกรณ์อย่างถูกต้องและได้มาตรฐาน เพื่อให้ระบบทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการทำงานของเครื่องสูบน้ำพลังงานแสงอาทิตย์ในการเพื่อในงานหมุนเวียนชนิดพลังงานแสงอาทิตย์มาใช้เพื่อจายไฟฟ้าให้กับปั๊มน้ำหอยโข่งเพื่อการเกษตรในพื้นที่ห่างไกลแทนการใช้น้ำมัน ในพื้นที่ชนบท สวน ไร่ของเกษตรกรเมื่อต้องการสูบน้ำเพื่อนำมาใช้ทำการเกษตรจะต้องใช้น้ำมันเพื่อใช้งานเครื่องสูบน้ำหรือปั๊มน้ำใช้แผงโซลาร์เซลล์ขนาด 150 วัตต์ จำนวน 2 แผง และใช้เครื่องสูบน้ำประเภทชักขนาด 2500 ลิตร ต่อชั่วโมง ได้ทำการทดลองที่จากการทดลองสรุปได้ว่า ปั๊มน้ำพลังงานแสงอาทิตย์สามารถทำงานได้ อย่างมีประสิทธิภาพในเวลาตั้งแต่ 10:00 น. ถึง 15:00 น. เฉลี่ยวันละ 5 ชั่วโมง และได้อัตราการสูบเฉลี่ย 2,339 ลิตรต่อชั่วโมง ผลการทดลองพบว่าอุณหภูมิและเมฆไม่มีผล โดยตรงกับการทำงานของเครื่องสูบน้ำ แต่ความ เข้มของแสงแดดตั้งแต่ 400 วัตตต์ต่อตารางเมตร ถึง 1000 วัตต์ ต่อตารางเมตร มีผลโดยตรงกับการทำงานของเครื่องสูบน้ำพลังงานแสงอาทิตย์