การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาในการบริหารลูกหนี้เงินยืมทดรองราชการ และเสนอแนวทางการพัฒนาระบบบริหารลูกหนี้เงินยืมภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เพื่อให้มีประสิทธิภาพ โปร่งใส และสามารถตรวจสอบได้ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลักในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 164 คน ซึ่งเป็นบุคลากรของคณะฯ ที่เกี่ยวข้องกับการขอยืม การอนุมัติ หรือการควบคุมดูแลการใช้จ่ายเงินทดรองราชการ ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาที่สำคัญที่สุดคือการคืนเงินยืมล่าช้ากว่ากาหนด รองลงมาคือการไม่มีระบบติดตามลูกหนี้ที่ชัดเจนและความล่าช้าในการอนุมัติเงินยืมทดรองราชการ ซึ่งสะท้อนถึงข้อจากัดของระบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ทั้งในด้านกระบวนการ บุคลากร และการขาดเครื่องมือสนับสนุนทางเทคโนโลยี นอกจากนี้กลุ่มตัวอย่างยังเสนอแนวทางการพัฒนาระบบที่น่าสนใจ ได้แก่ การจัดทำระบบแจ้งเตือนอัตโนมัติผ่านอีเมล การจัดทำระบบฐานข้อมูลลูกหนี้แบบออนไลน์ การจัดทำคู่มือแนวปฏิบัติการยืม–คืนเงิน และการอบรมความรู้เกี่ยวกับระเบียบราชการแก่ผู้ยืม และเจ้าหน้าที่ ที่เกี่ยวข้อง ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติจากผลการวิจัย ได้แก่ การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อติดตามสถานะลูกหนี้ การสร้างกลไกควบคุมที่โปร่งใส และการส่งเสริมวินัยทางการเงินของบุคลากรผ่านมาตรการจูงใจและการมีส่วนร่วม ทั้งนี้ผลการวิจัยสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นต้นแบบในการปรับปรุงระบบบริหารลูกหนี้เงินยืมของหน่วยงานอื่นภายในมหาวิทยาลัย หรือในระดับมหาวิทยาลัยอื่นที่มีบริบทใกล้เคียงกันได้อย่างเป็นรูปธรรม

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางการออกแบบปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับ คอมพิวเตอร์ที่เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ และ 2) ออกแบบต้นแบบปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ที่ เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ เป็นผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 25 คน โดยการเลือก ตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ ต้นแบบ ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ที่เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ โดยผู้วิจัยได้ทำการออกแบบและพัฒนา ต้นแบบแอปพลิเคชันสำหรับดูแลด้านสุขภาพผู้สูงอายุบนโทรศัพท์เคลื่อนที่สมาร์ทโฟน ตามหลักการ ออกแบบปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบประเมิน ความพึงพอใจของผู้ใช้และแบบประเมินความสามารถในการใช้งานต้นแบบปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับ คอมพิวเตอร์ที่เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ ผลการวิเคราะห์ความต้องการของผู้สูงอายุ พบว่า กลุ่มผู้สูงอายุส่วน ใหญ่ประสบปัญหาด้านการมองเห็น ซึ่งทำให้มีผลต่อการออกแบบขนาดของตัวอักษร สีตัวอักษร รูปร่าง ของตัวอักษร การจัดวางและการแสดงรายละเอียดข้อมูลที่เป็นตัวอักษร ดังนั้นจึงได้ออกแบบขนาดของ ตัวอักษร สีตัวอักษร รูปร่างของตัวอักษร การจัดวางตัวอักษร ให้มีขนาดที่เป็นมาตรฐานที่ผู้สูงอายุจะ สามารถมองเห็นได้อย่างง่ายและสะดวก ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้ที่มีต่อต้นแบบ แอปพลิเคชันสำหรับการดูแลด้านสุขภาพผู้สูงอายุบนโทรศัพท์เคลื่อนที่สมาร์ทโฟน พบว่าความพึงพอใจ โดยรวมอยู่ในระดับ มาก ( X = 4.39) ผลการประเมินความสามารถในการใช้งานได้ของแอปพลิเคชัน สำหรับการดูแลด้านสุขภาพผู้สูงอายุบนโทรศัพท์เคลื่อนที่สมาร์ทโฟน พบว่า ความสามารถในการใช้งานได้ ของระบบในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( X =4.41)

ในการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยประชากรศาสตร์ และส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการลงทุนทองคำผ่านแอปพลิเคชั่นออนไลน์ของผู้บริโภควัยทำงานในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ กลุ่มคนวัยทำงาน (อายุตั้งแต่ 15 – 59 ปี) ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร จานวน 3,555,072 คน โดยเก็บข้อมูลตัวอย่าง จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ คือ ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าความถี่ (Frequency) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) การวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ (Multiple Comparison) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One way ANOVA) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression) ผลการศึกษา พบว่า 1) ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ได้แก่ เพศ และอายุ ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการลงทุนทองคำผ่านแอปพลิเคชั่นออนไลน์ของผู้บริโภควัยทำงานในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครแตกต่างกัน และ 2) ส่วนประสมทางการตลาด ประกอบด้วย ผลิตภัณฑ์ ราคา การจัดจำหน่าย และการส่งเสริมการขาย มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการลงทุนทองคำผ่านแอปพลิเคชั่นออนไลน์ของผู้บริโภควัยทำงานในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร

การศึกษาเรื่อง “ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านบุคลากร และปัจจัยด้านองค์กร ที่มีผลต่อความสำเร็จในงานประกันคุณภาพภายในของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 159 คนจำแนกตาม เพศ อายุ ตำแหน่ง ระดับการศึกษา สายงาน และอายุการทำงาน โดยเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลการวิจัยในครั้งนี้ เป็นแบบสอบถามปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร จำแนกเป็น ปัจจัยด้านส่วนบุคคล และด้านสนับสนุนจากองค์กร ซึ่งมีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบทีแบบอิสระ (t-test independent) ด้วยสถิติทดสอบความแปรปรวนทางเดียว (One - Way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า บุคลากรคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร จากการศึกษาแล้วพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ด้านลักษณะงานที่รับผิดชอบ พบว่ามีค่าเฉลี่ยสูงสุด บุคลากรมีความเข้าใจในบทบาทหน้าที่และความสำคัญของการประกันคุณภาพการศึกษาเป็นอย่างดี ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดของ Herzberg (1968) ที่กล่าวว่า ลักษณะของงานที่ท้าทายและมีความหมายจะส่งผลต่อแรงจูงใจในการทำงาน การที่บุคลากรเข้าใจถึงความสำคัญและกระบวนการทำงานจะทำให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และด้านการบริหาร นโยบายและแผนงานประกันคุณภาพการศึกษามีความสำคัญเท่ากับด้านลักษณะงาน ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงบทบาทสำคัญของผู้บริหารในการสร้างทิศทางและกรอบการทำงานที่ชัดเจน สอดคล้องกับทฤษฎีการบริหารเชิงกลยุทธ์ที่เน้นความสำคัญของการวางแผน การกำหนดโครงสร้าง และการติดตามประเมินผล และในส่วนที่รองลงมาจะเป็นเรื่องด้านการได้ยอมรับนับถือ สะท้อนถึงความสำคัญของการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการทำงานและการยอมรับซึ่งกันและกัน ซึ่งสอดคล้องกับ Maslow's Hierarchy of Needs ในระดับความต้องการได้รับการยอมรับและเคารพ โดยแต่ละส่วน คือปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้พลังงานในรถบัสไฟฟ้า (Electric Buses) และผลกระทบต่อการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (Smart City) โดยมุ่งเน้นไปที่การส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืน ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานในระบบขนส่งสาธารณะ การศึกษาเริ่มต้นด้วยการทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับยานยนต์ไฟฟ้า เทคโนโลยีและประสิทธิภาพของรถบัสไฟฟ้า และแนวโน้มของการใช้พลังงานในระบบขนส่งในเมือง นอกจากนี้ยังได้วิเคราะห์นโยบายและกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการนำยานยนต์ไฟฟ้ามาใช้ในสังคมโดยระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วยการเก็บข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยเน้นที่ข้อมูลการใช้พลังงานในรถบัสไฟฟ้าและการวิเคราะห์ประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับรถบัสที่ใช้พลังงานเชื้อเพลิงแบบดั้งเดิม กรณีศึกษาที่ใช้ในงานวิจัยนี้เป็นการวิเคราะห์รถบัสไฟฟ้าที่ใช้งานในเมืองอัจฉริยะหรือสถาบันการศึกษาเพื่อตรวจสอบประสิทธิภาพพลังงาน อายุการใช้งานแบตเตอรี่ และการบำรุงรักษา ผลการศึกษาพบว่า รถบัสไฟฟ้ามีประสิทธิภาพในการใช้พลังงานสูงกว่ารถบัสเชื้อเพลิงฟอสซิล โดยเฉพาะในแง่ของการลดมลภาวะและการส่งเสริมความยั่งยืน การศึกษายังชี้ให้เห็นว่ารถบัสไฟฟ้ามีศักยภาพในการเป็นองค์ประกอบสำคัญในระบบขนส่งสาธารณะในเมืองอัจฉริยะ ส่งผลให้เกิดการพัฒนาเมืองที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น โดยบทสรุปของการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการส่งเสริมการใช้ยานยนต์ไฟฟ้าในระบบขนส่งสาธารณะ และเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงนโยบายและกลยุทธ์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงานของรถบัสไฟฟ้า ทั้งนี้ เพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมายในการพัฒนาเมืองอัจฉริยะและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม